فضیلت و خواص سوره احقاف

دسته بندی ها : دعا و نیایش, مذهبی 17 جولای 2015 مدیر سایت 53 بازدید
46

هر کس سوره احقاف را قرائت نماید به تعداد تمامی ریگ های موجود در دنیا به او ده حسنه داده می شود و ده گناه از او پاک می شودو ده درجه بر درجات و می افزاید(1)امام صادق علیه السلام می فرماید: هر کس هر شب یا هر شب جمعه سوره احقاف را قرائت نماید خداوند در زندگی دنیایی اش او را به ترسی مبتلا نمی کندو نیز از عوامل خوف و ترس در روز قیامت ایمن می دارد(2)

آثار و برکات سوره

1) جهت عزت و محبوبیت در بین مردم و بالا رفتن قدرت حافظه

از امام صادق علیه السلام روایت شده: اگر سوره احقاف را بنویسند و با آب زمزم بشویند و آن را بنوشند سبب خوشنامی، آبرومندی، محبوبیت و قدرت حافظه می شود(3)

2) جهت رفع خطرات از کودکان

از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده است: هر کس این سوره را بنویسد و بر خود یا کودک یا شیرخواره ای بیاویزد و یا اینکه این سوره را نوشته و پس از شستن از آب آنها بیاشامد دارای جسمس نیرومند و سالم خواهد بود و کودکان از آفات و خطراتی که به انها می رسد در امان می مانند و شیرخواره در گهواره اش مایه چشم روشنی می شود.(4)

3) جهت خلاصی از مشکلات

خواندن 3 مرتبه این سوره توصیه شده است.(5)

ترجمه از 1 تا 30:

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

حم (1)این كتاب از سوى خداوند عزیز و حكیم نازل شده است! (2)ما آسمانها و زمین و آنچه را در میان این دو است جز بحق و براى سرآمد معینى نیافریدیم; اما كافران از آنچه انذار مى‏شوند روى گردانند! (3)به آنان بگو: «این معبودهایى را كه غیر از خدا پرستش مى‏كنید به من نشان دهید چه چیزى از زمین را آفریده‏اند، یا شركتى در آفرینش آسمانها دارند؟ كتابى آسمانى پیش از این، یا اثر علمى از گذشتگان براى من بیاورید (كه دلیل صدق گفتار شما باشد) اگر راست مى‏گویید!» (4)

چه كسى گمراهتر است از آن كس كه معبودى غیر خدا را مى‏خواند كه تا قیامت هم به او پاسـخ نمى‏گوید و از خواندن آنها (كاملا) بى‏خبر است؟! (و صداى آنها را هیچ نمى‏شنود!) (5)و هنگامى كه مردم محشور مى‏شوند، معبودهاى آنها دشمنانشان خواهند بود; حتى عبادت آنها را انكار مى‏كنند! (6)هنگامى كه آیات روشن ما بر آنان خوانده مى‏شود، كافران در برابر حقى كه براى آنها آمده مى‏گویند: «این سحرى آشكار است!» (7)

بلكه مى‏گویند: «این آیات را بر خدا افترا بسته است!» بگو: «اگر من آن را بدروغ به خدا نسبت داده باشم (لازم است مرا رسوا كند و) شما نمى‏توانید در برابر خداوند از من دفاع كنید! او كارهایى را كه شما در آن وارد مى‏شوید بهتر مى‏داند; همین بس كه خداوند گواه میان من و شما باشد; و او آمرزنده و مهربان است!» (8)بگو: «من پیامبر نو ظهورى نیستم; و نمى‏دانم با من و شما چه خواهد شد; من تنها از آنچه بر من وحى مى‏شود پیروى مى‏كنم، و جز بیم‏دهنده آشكارى نیستم!» (9)

بگو: «به من خبر دهید اگر این قرآن از سوى خدا باشد و شما به آن كافر شوید، در حالى كه شاهدى از بنى اسرائیل بر آن شهادت دهد، و او ایمان آورد و شما استكبار كنید (چه كسى گمراهتر از شما خواهد بود)؟! خداوند گروه ستمگر را هدایت نمى‏كند!» (10)كافران درباره مؤمنان چنین گفتند: «اگر (اسلام) چیز خوبى بود، هرگز آنها (در پذیرش آن) بر ما پیشى نمى‏گرفتند!» و چون خودشان بوسیله آن هدایت نشدند مى‏گویند: «این یك دروغ قدیمى است!» (11)

و پیش از آن، كتاب موسى كه پیشوا و رحمت بود (نشانه‏هاى آن را بیان كرده)، و این كتاب هماهنگ با نشانه‏هاى تورات است در حالى كه به زبان عربى و فصیح و گویاست، تا ظالمان را بیم دهد و براى نیكوكاران بشارتى باشد! (12)كسانى كه گفتند: «پروردگار ما الله است‏»، سپس استقامت كردند، نه ترسى براى آنان است و نه اندوهگین مى‏شوند. (13)آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن مى‏مانند; این پاداش اعمالى است كه انجام مى‏دادند. (14)

ما به انسان توصیه كردیم كه به پدر و مادرش نیكى كند، مادرش او را با ناراحتى حمل مى‏كند و با ناراحتى بر زمین مى‏گذارد; و دوران حمل و از شیر بازگرفتنش سى ماه است; تا زمانى كه به كمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگى بالغ گردد مى‏گوید: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شكر نعمتى را كه به من و پدر و مادرم دادى بجا آورم و كار شایسته‏اى انجام دهم كه از آن خشنود باشى، و فرزندان مرا صالح گردان; من به سوى تو بازمى‏گردم و توبه مى‏كنم، و من از مسلمانانم!» (15)آنها كسانى هستند كه ما بهترین اعمالشان را قبول مى‏كنیم و از گناهانشان مى‏گذریم و در میان بهشتیان جاى دارند; این وعده راستى است كه وعده داده مى‏شدند. (16)

و كسى كه به پدر و مادرش مى‏گوید: «اف بر شما! آیا به من وعده مى‏دهید كه من روز قیامت مبعوث مى‏شوم؟! در حالى كه پیش از من اقوام زیادى بودند (و هرگز مبعوث نشدند)! و آن دو پیوسته فریاد مى‏كشند و خدا را به یارى مى‏طلبند كه: واى بر تو، ایمان بیاور كه وعده خدا حق است اما او پیوسته مى‏گوید:» اینها چیزى جز افسانه‏هاى پیشینیان نیست! (17)آنها كسانى هستند كه فرمان عذاب درباره آنان همراه اقوام (كافرى) كه پیش از آنان از جن و انس بودند مسلم شده، چرا كه همگى زیانكار بودند! (18)

و براى هر كدام از آنها درجاتى است بر طبق اعمالى كه انجام داده‏اند، تا خداوند كارهایشان را بى‏كم و كاست به آنان تحویل دهد; و به آنها هیچ ستمى نخواهد شد! (19)آن روز كه كافران را بر آتش عرضه مى‏كنند (به آنها گفته مى‏شود:) از طیبات و لذائذ در زندگى دنیا خود استفاده كردید و از آن بهره گرفتید; اما امروز عذاب ذلت‏بار بخاطر استكبارى كه در زمین بناحق كردید و بخاطر گناهانى كه انجام مى‏دادید; جزاى شما خواهد بود! (20)

(سرگذشت هود) برادر قوم عاد را یاد كن، آن زمان كه قومش را در سرزمین «احقاف‏» بیم داد در حالى كه پیامبران زیادى قبل از او در گذشته‏هاى دور و نزدیك آمده بودند كه: جز خداى یگانه را نپرستید! (و گفت:) من بر شما از عذاب روزى بزرگ مى‏ترسم! (21)آنها گفتند: «آیا آمده‏اى كه ما را (با دروغهایت) از معبودانمان بازگردانى؟! اگر راست مى‏گویى عذابى را كه به ما وعده مى‏دهى بیاور!» (22)

گفت: «علم (آن) تنها نزد خداست (و او مى‏داند چه زمانى شما را مجازات كند); من آنچه را به آن فرستاده شده‏ام به شما مى‏رسانم، (وظیفه من همین است!) ولى شما را قومى مى‏بینیم كه پیوسته در نادانى هستید!» (23)هنگامى كه آن (عذاب الهى) را بصورت ابر گسترده‏اى دیدند كه بسوى دره‏ها و آبگیرهاى آنان در حركت است (خوشحال شدند) گفتند: «این ابرى است كه بر ما مى‏بارد!» (ولى به آنها گفته شد:) این همان چیزى است كه براى آمدنش شتاب مى‏كردید، تندبادى است (وحشتناك) كه عذاب دردناكى در آن است! (24)

همه چیز را بفرمان پروردگارش در هم میكوبد و نابود میكند (آرى) آنها صبح كردند در حالى كه چیزى جز خانه‏هایشان به چشم نمى‏خورد; ما این‏گونه گروه مجرمان را كیفر مى‏دهیم! (25)ما به آنها ( قوم عاد) قدرتى دادیم كه به شما ندادیم، و براى آنان گوش و چشم و دل قرار دادیم; (اما به هنگام نزول عذاب) نه گوشها و چشمها و نه عقلهایشان براى آنان هیچ سودى نداشت، چرا كه آیات خدا را انكار مى‏كردند; و سرانجام آنچه را استهزا مى‏كردند بر آنها وارد شد! (26)

ما آبادیهایى را كه پیرامون شما بودند نابود ساختیم، و آیات خود را بصورتهاى گوناگون (براى مردم آنها) بیان كردیم شاید بازگردند! (27)پس چرا معبودانى را كه غیر از خدا برگزیدند -به گمان اینكه به خدا نزدیكشان سازد- آنها را یارى نكردند؟! بلكه از میانشان گم شدند! این بود نتیجه دروغ آنها و آنچه افترا مى‏بستند! (28)

(به یاد آور) هنگامى كه گروهى از جن را به سوى تو متوجه ساختیم كه قرآن را بشنوند; وقتى حضور یافتند به یكدیگر گفتند: «خاموش باشید و بشنوید!» و هنگامى كه پایان گرفت، به سوى قوم خود بازگشتند و آنها را بیم دادند! (29)گفتند: «اى قوم ما! ما كتابى را شنیدیم كه بعد از موسى نازل شده، هماهنگ با نشانه‏هاى كتابهاى پیش از آن، كه به سوى حق و راه راست هدایت مى‏كند. (30)

 

مدیر سایت
مدیر سایت

راه آسان‌تری برای ارتباط با کاربران‌مان پیدا کرده‌ایم :) عضویت در کانال

مطالب زیر را حتما بخوانید:

نظرات کاربران

مجوز ارسال دیدگاه داده نشده است!

    لینک کوتاه :

    عضویت در خبرنامه ویژه مشتریان سیگما پلاس

    با عضویت در خبرنامه ویژه سیگما پلاس از آخرین جشنواره های سایت باخبر شوید!

    logo-samandehi